Javier, a Fundación celebra en febreiro o I Congreso Internacional sobre Calidade de Vida e Competitividade Empresarial. Cales son os obxectivos deste encontro?
O Congreso Internacional Alares® é o primeiro que se organiza a nivel internacional sobre Dependencia, Diversidade, Igualdade, Conciliación Laboral e Persoal, Responsabilidade Social e a incidencia de todo iso na mellora da calidade de vida das persoas, así como a súa influencia estratéxica na competitividade empresarial.
Por primeira vez nun encontro destas características, estes temas serán tratados desde un enfoque empresarial.As ponencias teñen unha finalidade práctica, na que se poderán analizar as distintas experiencias e os seus resultados, levadas a cabo tanto por gobernos como por empresas. Participarán investigadores de recoñecido prestixio, empresas de distintos países coas súas experiencias e gobernos que nos explicarán as políticas gobernamentais aplicadas en cada un dos ámbitos obxecto do congreso.Coa asistencia de máis de 20 países e a participación dos mellores relatores e conferenciantes, tanto nacionais como internacionais, o Congreso é un punto de encontro e referencia para a sociedade empresarial, civil e institucional.
A este I Congreso acoden gurús de prestixio internacional. Podes adiantarnos algo sobre os participantes? Onde podemos obter máis información sobre o Congreso?
Os relatores, tanto españois como procedentes de distintos lugares do mundo, presentaranos as súas investigacións, políticas, experiencias prácticas e resultados obtidos, de tal maneira que os asistentes, procedentes igualmente de diferentes países, rematen cunha visión global, clara e actual sobre os temas tratados.
Expertos en posicionamento estratéxico e gurús internacionais exporannos como inflúen os principais conceptos obxecto de estudo e debate neste congreso (igualdade, conciliación traballo-familia, dependencia e diversidade) na competitividade social e económica das empresas e dos países. As sociedades avanzadas son cada vez máis sensibles ás cuestións sociais e á calidade de vida.
Só aquelas organizacións capaces de dar resposta a estas novas demandas terán posibilidades de desenvolverse e alcanzar o liderado neste novo contorno social.D. Javier Benavente Barrón, presidente da Fundación Alares®, D. Ian MC Donald, director de RSC do Royal Bank of Scotland (Reino Unido), Dña. Eleanor Tabi Haller-Jorden (Suíza) e D. Jack Trout (USA), gurú do marketing e do posicionamento estratéxico, D. Mark Hollingwort (Canadá), experto en estratexia, D. Juan Antonio Sagardoy (España), experto en relacións laborais, D. Bruno Arbouet, do Goberno francés, e Dña. Nuria Chinchilla, profesora do IESE-Universidade de Navarra, son algúns dos máis de 40 relatores.Para máis información:
En Francia, a Lei Borloo de 2005 supuxo unha reforma valente dos servizos ás persoas. Cres, Javier, que tamén se podería aplicar en España?Sen lugar a dúbidas, algo parecido faise imprescindible nun país como o noso, onde ademais aprobamos unha lei como a Lei de Igualdade, cuxo obxectivo é eliminar toda posible discriminación laboral entre homes e mulleres e promover programas de conciliación familia-traballo que permitan desenvolver a vida laboral sen abandonar as responsabilidades familiares.
Se queremos potenciar que ambos os cónxuxes traballen e, polo tanto, sexan máis produtivos, ingresen máis e, en consecuencia, consuman máis e paguen máis impostos, non teremos máis remedio que considerar a familia como unha especie de pequena empresa, na que tributaremos a Facenda pola diferenza entre os ingresos e os gastos necesarios nos que incorremos en asistencia familiar para obter eses ingresos (axuda a domicilio, asistenta, xardineiro, coidador, profesor a domicilio, …), para poder traballar. Eses deben ser gastos deducibles.Pero as empresas tamén poden contribuír —e queren facelo— a axudar a conciliar esa vida persoal. Se contribúen a iso, xerando máis igualdade, riqueza e emprego no país, deberemos crearlles as condicións fiscais para que poidan deducir esas achegas ou axudas do imposto de sociedades.
Este é un problema que debe solucionar toda a sociedade, non só as empresas. Elas deben canalizar os recursos para facelo posible, pero non é solidario que sexan elas soas as que deban soportalo como se fose un gasto, como sucede habitualmente.E o mesmo sucede coas persoas que hoxe prestan servizos a domicilio a nivel privado, nas familias.
Son tan elevadas as cotizacións que debe soportar unha persoa ou unha familia que quere contratar unha asistenta que finalmente non pode pagalas e recorre á economía somerxida, contratando persoas que teñen dereito a recibir todos os servizos gratuítos (sanidade, educación, …) que ofrece un país como o noso con carácter universal, exemplo do Estado do benestar, pero que, ao estar sen contratar, non contribúen en nada ao sostemento do sistema. Deberá crearse un sistema mínimo de cotización que non encareza demasiado o servizo que debe pagar o particular, e deberá reducirse o tipo de IVE aplicable, dado que os particulares non o poden deducir.
Deste xeito sairían da economía somerxida varios centos de miles de persoas que cotizarían, pagarían os seus impostos e darían seguridade aos contratantes porque estarían aseguradas.Todo iso traería, sen dúbida, un elevado crecemento do emprego e, finalmente, maiores ingresos para o Estado.E iso é o que achegou a Lei Borloo en Francia. A modernización da sociedade e a evolución dos mercados de traballo están configurando un novo sector de servizos dirixidos a persoas e familias, cuxa regulación se fai cada vez máis necesaria.
A Lei Barloo do 26 de xullo de 2005 nace en Francia con obxectivos tan ambiciosos como recoñecer a necesidade de articular este novo mercado, garantir o acceso universal de todos os cidadáns aos servizos e aspirar á creación de 500.000 novos postos de traballo en tres anos. O balance do primeiro ano de aplicación da Lei Barloo é moi positivo e permite prever un desenvolvemento moi importante deste novo sector.Nada nos separa de Francia; é máis, existe un número de factores propios do noso país que fan que España teña posiblemente máis urxencia ca o país veciño en dispoñer dun marco regulador no que poida desenvolverse este universo de novos servizos.
No Congreso Internacional Alares «Calidade de Vida e Competitividade Empresarial», que se celebrará en Madrid (IFEMA –Pavillón Norte) os vindeiros días 20 e 21 de febreiro, teremos a oportunidade de escoitar en directo un dos máximos responsables da aplicación desta lei en Francia, Bruno Arbounet, director da Axencia Nacional de Servizos ás Persoas, do Ministerio de Traballo de Francia. El contaranos cales foron as experiencias e os resultados reais da aplicación desta lei.
