Hori da “Olivenza 2010 txostenak” jasotzen duen datuetako bat. Txosten hori Desgaitasunaren Estatuko Behatokiak egin du, eta, gainera, adierazi du desgaitasuna duten pertsonak zaintzen dituzten familia-zaintzaile gehienak emakumeak direla eta %8 baino ez direla langileak.
Bestalde, azterlan horrek jasotzen du kasuen %30ean desgaitasuna duten pertsonek egunean zortzi ordutik gorako arreta behar dutela; beraz, zaintzaile asko etxetik kanpo lan egiteari uztera behartuta daude, eta horrek arazo ekonomikoak eta osasun-arazoak eragiten ditu.
Datu horiez gain, “Olivenza 2010 txostenak” adierazten du desgaitasuna duten pertsonen %5,4k baino ez dituela unibertsitate-ikasketak, desgaitasunik gabeko pertsonen artean proportzio hori %18,7koa den bitartean.
Desgaitasuna duten pertsona batzuen hezkuntza-maila baxuak zaildu egiten du lan-merkatuan sartzea; eragozpen hori are handiagoa da pertsona horiek emakumeak ere badira. Izan ere, Biztanleria Aktiboaren Inkestaren (BAI) datuen arabera, lan egiteko adinean dauden desgaitasuna duten 1,48 milioi pertsonetatik %28,3k baino ez du lan egiten, %7,2 langabezian dago eta gainerako %86a lan-merkatutik kanpo dago.
Gainera, txostenak desgaitasunari buruzko beste datu batzuk ere jasotzen ditu, hala nola desgaitasuna duten pertsonen etxebizitzen irisgarritasun-maila. Desgaitasuna duen pertsona bat bizi den etxebizitzen %72an oztopo arkitektonikoak daude, eta erdiek baino gehiagok aitortzen dute arazoak dituztela etxebizitzan normaltasunez moldatzeko.
Irisgarritasunik eza garraio publikoan edo bide publikoan ere gertatzen da; izan ere, desgaitasuna duten pertsonen %50ek adierazi duenez, sarritan zailtasunak izaten dituzte garraio publikoa hartzeko edo bizi diren auzoko kaleetan zehar mugitzeko.
2 milioi desgaitasun duten pertsonak senideen zaintzaileengandik arreta pertsonala jasotzen dute
Hori da “Olivenza 2010 txostenak” jasotzen duen datuetako bat. Txosten hori Desgaitasunaren Estatuko Behatokiak egin du, eta, gainera, adierazi du desgaitasuna duten pertsonak zaintzen dituzten familia-zaintzaile gehienak emakumeak direla eta %8 baino ez direla langileak.
Bestalde, azterlan horrek jasotzen du kasuen %30ean desgaitasuna duten pertsonek egunean zortzi ordutik gorako arreta behar dutela; beraz, zaintzaile asko etxetik kanpo lan egiteari uztera behartuta daude, eta horrek arazo ekonomikoak eta osasun-arazoak eragiten ditu.
Datu horiez gain, “Olivenza 2010 txostenak” adierazten du desgaitasuna duten pertsonen %5,4k baino ez dituela unibertsitate-ikasketak, desgaitasunik gabeko pertsonen artean proportzio hori %18,7koa den bitartean.
Desgaitasuna duten pertsona batzuen hezkuntza-maila baxuak zaildu egiten du lan-merkatuan sartzea; eragozpen hori are handiagoa da pertsona horiek emakumeak ere badira. Izan ere, Biztanleria Aktiboaren Inkestaren (BAI) datuen arabera, lan egiteko adinean dauden desgaitasuna duten 1,48 milioi pertsonetatik %28,3k baino ez du lan egiten, %7,2 langabezian dago eta gainerako %86a lan-merkatutik kanpo dago.
Gainera, txostenak desgaitasunari buruzko beste datu batzuk ere jasotzen ditu, hala nola desgaitasuna duten pertsonen etxebizitzen irisgarritasun-maila. Desgaitasuna duen pertsona bat bizi den etxebizitzen %72an oztopo arkitektonikoak daude, eta erdiek baino gehiagok aitortzen dute arazoak dituztela etxebizitzan normaltasunez moldatzeko.
Irisgarritasunik eza garraio publikoan edo bide publikoan ere gertatzen da; izan ere, desgaitasuna duten pertsonen %50ek adierazi duenez, sarritan zailtasunak izaten dituzte garraio publikoa hartzeko edo bizi diren auzoko kaleetan zehar mugitzeko.
