Azkar zahartzen ari den gure munduan, adinekoek gero eta zeregin garrantzitsuagoa izango dute —boluntario-lanaren bidez, beren esperientzia eta ezagutzak transmitituz, beren familiak zainduz eta ordaindutako lan-indarrean gero eta parte-hartze handiagoa izanez.
Gaur egun bertan, adinekoek ekarpen handia egiten diote gizarteari. Adibidez, Afrika osoan —eta munduko gainerako lekuetan— HIESa duten milioika heldu beren gurasoek zaintzen dituzte etxean. Pazienteak hiltzen direnean, haien seme-alaba umezurtzak (gaur egun, 15 urtetik beherako 14 milioi haur Afrikako herrialdeetan bakarrik) aitona-amonek zaintzen dituzte gehienbat.
Adinekoen funtsezko eginkizuna ez da garapen-bidean dauden herrialdeetara mugatzen. Espainian, adibidez, mendeko eta gaixo dauden pertsonen zaintza (adin guztietakoena) adinekoek egiten dute gehienbat, batez ere adineko emakumeek. Zaintzaileek egunean zaintza horiek ematen ematen duten minutu-kopurua esponentzialki handitzen da zaintzaileen adinarekin: 201 minutu, zaintzailea 65-74 urtekoen taldekoa bada, eta 318 minutu, 75-84 urte baditu —30-49 urteko taldekoa bada, berriz, 50 minutu baino ez (Durán H, Fundación BBVA, 2002).
Garapenari egiten zaizkion ekarpen horiek adinekoek osasun-maila egokiak badituzte soilik bermatu ahal izango dira; horretarako, politika egokiak ezarri behar dira. Madrilgo Nazioarteko Ekintza Planarekin bat etorriz, Osasunaren Mundu Erakundeak 2002an “Zahartze aktiboa — Politiken esparrua” dokumentua argitaratu zuen, bizitza osoan zehar zahartze osasungarria lortzeko irizpideak eta ikuspegiak azaltzeko.
Gure Fundación Alares fundazioan, adinekoek merezi duten bizi-kalitatea izan dezaten eta zaintzaileek egunerokoan beren burua zaintzen ikas dezaten lan egiten dugu. Azken hamarkadako gizarte-aldaketek emakumeak lan-merkatuan masiboki sartzea eta pertsonen bizi-itxaropena handitzea ekarri dute gure gizartera. Horregatik, gero eta familia gehiagok jo behar dute profesionalengana adinekoak zaintzeko.
Informazio gehiago hemen
