Bizi-kalitatearen eta enpresa-garapenaren Kongresua
Bizitzaren Kalitateari eta Enpresen Lehiakortasunari buruzko Alaresen Lehen Nazioarteko Kongresuaren azken ospakizunak agerian utzi du gero eta interes handiagoa dagoela gizarte-kalitatearen garapenarekin lotutako jarduera berriekiko. Gizarte-kalitatea ulertzen da eskaera pertsonal berriei erantzuteko modu eraginkor eta efiziente gisa, laneko erantzukizunen ardura familiaren esparruko eguneroko eskakizunei eskaintzen zaien dedikazioarekin uztartu nahi duten eskaerei, hain zuzen. Eta horren barruan sartuko lirateke, halaber, diskriminazioaren aurka borrokatzeko konpromiso sozialak, eta, ondorioz, berdintasuna eta integrazioa sustatzea. Gainera, integrazio horrek pertsona guztiak hartu behar dituela aintzat ulertuta, arreta-zerbitzuak ahalbidetu beharko dira autonomia-gabezia duten pertsonek bizitza kolektiboan parte hartu eta behar bezala lagunduak izan daitezen.
Proiektu pertsonal horiek guztiak errealitate bihurtu behar dira, horiek ahalbidetuko dituzten politika aktiboak dauden neurrian. Baita zerbitzu egokiak erraztuko dituzten enpresa-ekimenak ere, eta ekoizpen-sareek adiskidetze- eta integrazio-prozesuak errazteko duten konpromisoa. Izan ere, horren guztiaren mende egongo da gizarte aurreratu baten berezko zerbitzu pertsonalen eskaerei ematen zaien arreta.
Aurreko guztiarekin bat etorriz, Alares Fundazioaren Kongresuan, aldi berean, Bizitzaren Kalitatearen eta Enpresen Lehiakortasunaren binomio hori bultzatzen ari diren kokapen estrategikorako tresna berriei buruzko gogoetak entzun ahal izan ziren, bai eta adiskidetze-programak egituratzeko formulak ere; baita aniztasuna nola kudeatzen den, diskriminaziorik eza eta integrazioa lortzeko bidean nola aurrera egiten den edo mendekotasun-egoeran dauden pertsonei elkartasunez arreta emateak zer aukera eskaintzen dituen azaltzen zuten beste batzuk ere. Horiek izan ziren, besteak beste, programa handinahi batean xehetasunez jorratutako gai garrantzitsuenetako batzuk.
Garatzeko, arrakasta izan duten esperientziak eta politikak azaldu zituzten hainbat pertsona ospetsu bildu ziren. Eta bakoitzak bere erantzukizun-esparrutik egin zuen, izan enpresa-mundutik, administrazio publikoetatik edo irakaskuntzaren eta ikerketaren arloetatik. Baina etorkizuneko proiektuak ere aurkeztu zituzten, eta horiei ekin behar zaie azterlanak kontuan hartuta —saioetan aurkeztu ziren horietako batzuek baieztatu baitzuten zein onuragarria den bizi-kalitatearen alde egitea eta harekin konprometitzea, bai maila pertsonalean, bai kolektiboan—.
Konpromiso horrek, pertsonei laguntza berriak eskatu eta eskaintzean, zerbitzu berriak sortzea dakar familia-esparruetarako, bai eta gaur egungo oso hasiberriak diren zerbitzuak garatzea ere. Horrekin batera, jarduera berriak sortuko dira, eta enpresa-sareek, lehiakortasuna hobetzeko eta gizarte-kalitateari laguntzeko antolatu beharko dutenez, talentuaren eta haiek biziarazi, berritu eta egunero efizienteago egiten dituzten pertsonen motibazioaren kudeaketa hobean sendotuko dira. Era berean, botere publikoek, beren politikak bideratzeko esparru berriak kudeatu beharko dituztenez, ekimen publikoak beste ekimen pribatu batzuekin koordinatzea sustatzearen garrantziaz jabetuko dira, kudeaketa-formula arinagoak eta eraginkorragoak lortuz.
Koordinazio hori, gainera, arau-esparru eta antolamendu politiko askotarikoetan gauzatu behar da. Horregatik gonbidatu ziren Kongresuaren leloak eskaintzen zuen eta eskaintzen duen aukera ikusarazteko aukera emango zuten hizlariak, egokitu beharko diren gizarte- eta lege-esparruak edozein direla ere. Binomio horretatik abiatuta, aplikazio teknologiko berriek eta Enpresen Gizarte Erantzukizunari heltzeko modu berriek irekitzen dituzten aukerak ikusi ahal izan ziren; izan ere, horien guztien bidez norbanakoen independentzia eta enpresa- eta talde-konpromisoak sustatzen dituen gizarte-konfiantza hori eraikitzen lagun daiteke.
Kongresuan, beraz, berdintasun-politikekin eta, ondorioz, adiskidetze-prozesuekin lotutako gaiak jorratu ziren, bai eta horrek talentua atxikitzeko eta lehiakortasunerako dituen abantailak ere. Aldi berean, horrek gizarte-kalitateari lagunduko dion Gizarte Erantzukizun bat garatzeko enpresa-konpromiso gisa duen esanahia azpimarratu zen.
Gizarte-kalitatea, bestalde, ezin izango litzateke bere osotasunean ulertu integrazio- eta inklusio-politikak edo mendekotasun-egoeran dauden pertsonei arreta emateko politikak ere kontuan hartu gabe. Eta horiei guztiei erantzun egokia emateko iristen diren migrazio-fluxuetako pertsona batzuk lan-merkatuan txertatzen ari direnez, ezin zen alde batera utzi aniztasunaren kudeaketaz eta etorkinen jarduera berrietako lanbide-kualifikazioko prozesuez hitz egitea.
Azkenik, Kongresuak jarduera-prozesuak efizienteagoak egiteko azpiegitura teknologiko eta zerbitzu-azpiegiturak izateak eskaintzen dituen aukerak ere aztertu zituen. Azpiegitura horiek pertsonei zerbitzuak eskaintzea funtsezko helburu izango duten jarduera ugariren agerpena ahalbidetu behar dute. Eta horiek ahalbidetuko dituzten finantzaketa-formula berriak asmatu beharko dira, publikoak nahiz pribatuak. Horrekin, aldi berean, enplegu, aberastasun eta ongizate berriak sortuko dira, guztien artean partekatzeko.
Kongresuak, beraz, etapa bat bete eta beste bat ireki zuen; etapa berri horretan, beharrezkoa izango da herritarren eskaera berriak aztertzen jarraitzea eta elkartasuna sustatuko duten eta gizarte-kalitatea, jardunbide egokiak eta herritarren bizi-kalitatearen hobekuntza bultzatuko dituzten ekintzak eta informazioak sustatzea. Izan ere, ekintza horiek dira, besteak beste, etorkizuna eraiki nahi den ehun kolektiboak indartzeko biderik garrantzitsuenetako batzuk.
Etorkizun hori ehuntzeko —eta hala adierazi zen kongresuaren lehen unetik— ezinbestekoak dira politika publikoak eta baliabideen eskuragarritasuna. Baina, batez ere, adiskidetzea erraztuko duten eta desberdintasunak eta diskriminazioa ezabatuko dituzten prozesu berriak bultzatzeko kontzientzia kolektiboa. Eta egoera ahulagoan dauden edo egoera zailago eta hauskorretan bizi diren eta horiek autonomia mugatzen dieten pertsonekiko elkartasunaren alde egin behar da.
Kontzientziazio horretan ezin dira enpresak kanpoan geratu —beren Gizarte Erantzukizuna areagotzera deituak baitaude—, ezta komunikabideak edo beste edozein gizarte-erakunde ere. Eta horrek eragin behar du erronka eta aukera berriak guztion helburu eta zeregin gisa ikustea. Izan ere, hala ikusten ez badira, politika publikoek ez lukete askorako balioko, baldin eta horiek bere egiten dituen gizarte- eta herritar-laguntzarik ez badute.
Izan ere, berdintasunaren, elkartasunaren eta lehiakortasunaren garai honetan, ahalegin kolektiboa orain hasten da, eta ezin da enpresen eta botere publikoen esku eta erantzukizun hutsean utzi. Beharrezkoa da gizarteak baliabideak, politikak eta gizarte-zerbitzuak izatea, errealitate kolektiboetan diskriminatzaile den guztia arintzeko. Eta beharrezkoa da, halaber, gizarte zibilaren erakundeek —oraingo honetan Alares Fundazioaren Kongresuak egin duen bezala— eskaerak eta aukerak zein diren erakusten duten eztabaidak eta ekimenak sustatzea. Horrela, lege-aplikazioen eraginkortasunari lagunduko zaio eta enpresa-proiektuak bideratuko dira.
Saioetan nabarmendu zen ekintza horiek gizarte-berrikuntza sustatzea ere badutela helburu, enpresa-arrakastaz gain; izan ere, horrela bakarrik eraikitzen dira gizarte oparoago eta aurreratuagoak. Gizarte horietan, kudeaketa-eraginkortasunaren emaitzek kolektiboaren eta enpresek jarduten duten gizarte-inguruneen ongizatean eragingo dute azkenean. Eta gizarte horietan, ez lirateke elkarren aurkakoak izan behar ahalegin horiek eta bakoitzaren eta ingurukoen zorionerako zirrikitu bat uzteko ardura.
Kongresu bat, azken batean, ideiez, iradokizunez eta itxaropenez betea; horiek, beraz, beste edizio bat pentsatzen hasteko betebeharra dakarte, gizarte aurreratuak arlo horietan guztietan izaten ari diren aurrerapen bizkorrak egiaztatuko dituena. Eta herritarrak, enpresak eta botere publikoak gizarte-kalitatearekin eta hura finantzatzea eta pertsona bakoitzaren bizitzan presente egotea ahalbidetuko duen enpresa-garapenarekin konprometitzen jarraitzera bultzatu behar ditu.
